Yeni Bir An Daha

Kaybolmakk sonsuza kadar bazen bilinmedik bir andaa. Ne olursa olsun uyanamamak ve hep bir uyandıranı beklemek.. An an üstüne binerken sendeki sabır tükenirken sen yine azıcık da olsa bir umuda tutunmaya çalışırken tüm yükün omuzlarına bindiğini hissetmek. .. Tüm sevimsiz anları toplayıp koca bir ömür olduğunu hissettmek ve geç de olsa bunun için pişmanlık duymak... Sabaha kadar parmakların hiç durmadan yazabilmeyi istemek... Kalbini taşırmak ve taşanın yerine hiçbir şey koyamamak... Tüm asiliğin ve asıl içindeki naiflikle isyan edebilmeyi istemek... Kendini sorgulamak en ağır cezalarda bırakmak, terk etmekk.... Kimseyi istememek ve yalnızlığını isteksizce, dengesizce hissedebilmek... Tüm doğrular yerine yanlışları koymayı göze alabilmeyi istemek... Gözündeki yaşın hiç kurumadan kalbindekileri de beraberinde götürmesini istemekk... Haykıramadığın hıçkırıklar kadar yaşayabilmeyi istemek... Ne olursa olsun sevmeyi yine başarabilmekkk... Fakat sonunda tüm bu olanların yine hiçbir işe yaramdığını fark etmek...

Hayatımın Kadını

Sonsuz bir fedakarlık ve sonsuzluktan da öte bir sevgi her zaman insanın kalbinin en derininde en hızlı şekilde atabilir mi?! Sanırım benim ve kardeşimin kalbinde anlatamayacağımız kadar büyük bir sevgi ve ruhlarımız sonsuza karışana kadar da var olabilecek bir aşk var. Benim hayatımın tek bir kadını var o da annem. Ne olursa olsun onunki kadar karşılıksız bir sevgi ve fedakarlık görebileceğim bir kucakta bir daha uyanabilecek miyim bilmiyorum ; ama şu bir gerçek ki bu imkansıza yakın. Herkesin annesi kıymetlidir elbette ya da herkesinki ona göre tektir ; ama o öyle bir kadınki beni çoğu zaman 'onun kadar iyi bir anne olabilir miyim acaba' telaşına sokuyor. Burda ne yazsam ne anlatsam hiçbir söz, hiçbir kelime onun bize sundukları kadar yoğun ve anlamlı olmayacaktır.O yüzden tek derdim kalıcı bir iz bırakabilmek hayatında. Tıpkı onun, küçükken başucuma bıraktığı notlar , okurken sürekli uyuyakalıp yarım bıraktığı masallar ve benden bir türlü gizlemeyi başaramadığı sürprizleri gibi. Annesinden göremediği onca şeyi bize yaşatabildiği, koca bir ailenin yükünü omuzlarına alıp annesine de annelik yapabildiği ve sadece benim değil herkesin 'Deryası':) olabildiği için ona o kadar hayranım ki. Hayatta hiçbir şeyim olmasa da biliyorum ki tanrının bana bahşettiği en güzel his annemin sonsuz sevgisi ve fedakarlığı. Sadece bunun için bile kendimi dünyanın en özeli en güzeli hissedebilirim ve umarım tüm bu biriktirdiklerimi günün birinde ben de küçücük bir kalbe verebilirim....

Sonundaa:):)

Giden döner. Güneş ve Aydın ailesine güzel bir mutluluk ve huzur gelir:) Kıymetler daha iyi anlaşılırr ve 'kuzene' en güzelinden sahip çıkılırrrrr:D

Antalya yolcusu....
12 saatlikk mahkummmm ve en isteksizzzz öğrenci:((

Bugünlük blogumda misafirr olmak, başka bir blogta hayat bulmak:)...

'no habra nadie en el mundo'

Bütün gün ders çalışmaya çalışmakkkkkkk.....